Dit document is een belangrijke stap omdat dit nieuwe document probeert bestaande onzekerheden rondom de implementatie van breedbandnetwerken beter in kaart te brengen en wat meer zekerheid voor gemeentes, provincies en woningcorporaties te creëren. Het Document bestaat uit drie delen: Een algemene Inleiding, Deel 1 Praktijkvoorbeelden en Deel 2 Europese Kader. In de algemene Inleiding, zijn definities over breedband en actuele wetswijzigingen opgenomen. Deel 1 probeert met praktijkvoorbeelden de ontwikkeling van locale initiatieven te beschrijven. Deel 2 concentreert zich op de discussie rondom de Europese Aanbestedingswet en Europese Staatssteun regelingen.
Deze structuur maakt dit document niet eenvoudig om te lezen en creëert daarom in feite meer (en niet minder) onzekerheid voor gemeentes, provincies en woningbouwcorporaties bij de aanleg van breedbandnetwerken. Deze conclusie wordt door de auteurs indirect ook zelf getrokken door aan te geven dat de aanleg van breedbandnetwerken een dermate complex proces is dat het noodzakelijk is om “in het geval van twijfel advies van deskundigen in te winnen” (Deel 2 blz. 13).
Verder heeft Het Document de kans laten liggen om de positie van Nederland als koploper op het breedbandgebied te gebruiken om een publieke visie op “Breedbandland Nederland” te ontwikkelen waar gemeentes, provincies en woningbouwcorporaties ook een bijdrage kunnen leveren om NGA (next generation access) netwerken aan te leggen. Op dit gebied heeft Nederland een achterstand opgelopen in vergelijking met landen zoals Japan, Zuid-Korea of Zweden. Maar het publieke belang om dit soort initiatieven te ontplooien, word in Het Document niet bediscussieerd.
Onze belangrijkste kritiekpunten om het document zijn de volgende:
1) Er is geen verwijzing naar de recente discussie over de toepassing van Europese Staatssteun regels op breedbandgebied, niet naar het voortraject van deze discussie (het Consultatie document van mei 2009) nog naar het uiteindelijke document van september 2009.[1] Deze documenten zijn geschreven om meer duidelijkheid over het Europese kader over Staatssteun regels te geven (zie Richtlijnen Final Document, 17 september 2009).
2) De discussie over next generation access network van juni 2009[2] wordt niet aangehaald om tot een beter definitie van breedband vis-à-vis NGA netwerken te komen.
3) Het blijkt dat de auteurs van dit document een “pure” marktvisie ontwikkelen, die zelfs door de Europese Commissie in de Richtlijnen[3] niet meer word gedeeld.
4) De functie van de verschillende praktijkvoorbeelden is verwarrend. Het is niet helemaal helder of het hier om “best practice” of om het exemplificeren van mogelijke modellen gaat.
[1] CEU. (2009). Community Guidelines for the Application of State Aid Rules in Relation to Rapid Deployment of Broadband Networks. 2009/C 235/04
[2] CEU. (2009). Commission Regulation of […] on Regulated Access to Next Generation Access Networks (NGA) (Draft 12 June 2009). Brussels: CEU.
[3] CEU. (2009). Community Guidelines for the Application of State Aid Rules in Relation to Rapid Deployment of Broadband Networks. 2009/C 235/04
0 Responses to “Handreiking voor Gemeentes, etc. Waarom zo kort door de bocht?”