Amsterdam heeft laten weten dat er wethouders bestaan met een visie : Aanleg van een telecom infrastructuur die in de nabije toekomst diensten door andere (derde) marktpartijen worden aangeboden. Wij praten hier over een lange termijnvisie (15 tot 30 jaar). De discussie daaromheen heb ik al een beetje gekarakteriseerd, de bestaande marktpartijen vinden het bepaald niet interessant, maar hoe zit het met de eventuele behoefte vanuit de business community?
Wat zegt de geschiedenis en wat is de economisch basis voor deze visie? De geschiedenis (kijk bijvoorbeeld naar de groei van het telefoonnetwerk in de VS aangelegd door Western Union, AT&T en andere bedrijven voor 1910) leert ons dat er in het begin van het telecom tijdsperk een sterk behoefte was vanuit de businesscommunity om een stabiel en “unified” telecom netwerk te hebben. Is dat nu ook nog zo? Er zijn wat analogieën: “Information highway” versus “information railroad”(moeten locale overheden de “straten” aanleggen over die internet verkeer gaat? Moeten “vrachtwagens” voor het gebruik van deze “straten” meer betalen?) of “common carriage” versus “private roads” (common carriage voor “vrachtwagen”?) of “information service” versus “information transport”. De discussie is nog maar net begonnen, maar een ding is zeker: er wordt een groei van nieuwe diensten verwacht, waardoor investeringen in de infrastructuur noodzakelijk zijn: ook voor het businessklimaat. De vraag is alleen wie moet er voor betalen en hoe gaat dit geregeld worden?
0 Responses to “Amsterdam’s Information “railroad”?”